projekt mieszkaniowy wielorodzinny - Lyon
Modernistyczna zabudowa mieszkaniowa w nowym wydaniu
dziedziniec jako serce budynku
Wewnętrzny dziedziniec budynku mieszkalnego wielorodzinnego został zaprojektowany jak spokojne, zielone „wnętrze miasta”. Minimalistyczna, modułowa bryła w jasnym betonie architektonicznym tworzy klarowną ramę dla codziennych aktywności mieszkańców: przejść, spotkań, krótkiego odpoczynku, życia.
Zielone fragmenty trawnika oraz nawierzchnie przepuszczalne (płyty ażurowe z roślinnością) podkreślają połączenie architektury z naturą i wspierają retencję wody opadowej. Dziedziniec działa jak naturalny filtr: łagodzi mikroklimat, ogranicza nagrzewanie latem i wprowadza miękką, rozproszoną poświatę do wnętrz. To przestrzeń, w której światło i zieleń budują komfort życia w nowoczesnej mieszkaniowej tkance Lyonu.
Lokalizacja:
101 Cr Charlemagne,69002 Lyon,
La Confluence, Francja
Powierzchnia :
3800 m²
Rok:
2021-
Klient:
-
Elewacja, detale i „miękka” strefa wejścia
harmonijne połączenie materiałów
Chcieliśmy aby elewacja odczytywana z bliska pokazywała precyzję detalu i logikę funkcjonalną: duże przeszklenia, głębokie ościeża i wyważone proporcje otworów okiennych miąły tworzyć nowoczesny, ale ponadczasowy charakter zabudowy mieszkaniowej. Beton architektoniczny w jasnym odcieniu pracuje tu jak tło dla życia – wydobywa światło, podkreśla geometrię i wzmacnia wrażenie porządku.
W strefie parteru pojawia się cieplejszy akcent: drewniane lamele akcentując wejście, tworząc czytelny adres i zapraszający „próg” budynku.
To rozwiązanie nie jest wyłącznie estetyczne – lamelowy filtr pomaga budować półcień, poprawia odbiór skali i zwiększa poczucie intymności w przestrzeni wspólnej. Balkony i wysunięte elementy fasady pracują jak subtelne ekrany: pozwalają korzystać z zewnętrza, a równocześnie ograniczają bezpośrednie spojrzenia. Całość łączy surowość i ciepło – miasto i dom – w spójną opowieść o jakości codziennego mieszkania.
Bryła, rytm modułów i funkcjonalność mieszkaniowa
estetyka i funkcjonalność: fasada, która inspiruje
W ramach projektu mieliśmy na uwadze to, jak w dalszej perspektywie projekt biędze budowała tożsamość miejsca. Zaproponowaliśmy architekturę w której zróżnicowana linia dachu, przesunięcia modułów i konsekwentna siatka podziałów nadają bryle dynamikę bez chaosu. To architektura, która porządkuje przestrzeń w skali kwartału i jednocześnie dba o komfort użytkownika w skali mieszkania. Cofnięcia i wysunięcia elewacji tworzą naturalne strefy światła i cienia, wspierając ochronę przed przegrzewaniem oraz zapewniając lepsze warunki użytkowania balkonów i loggii. Duże okna pracują na rzecz doświetlenia pomieszczeń dziennych, a głębokie wnęki okienne budują wrażenie solidności oraz poprawiają akustyczny dystans od zewnętrza. W dzielnicy La Confluence – gdzie spotykają się woda, zieleń i miejska intensywność – takie rozwiązania pomagają znaleźć równowagę między otwartością a prywatnością.
Inwestycja o PUM ok. 3800 m² łączy klarowną, współczesną formę z funkcją: mieszkania, komunikacja, przestrzenie wspólne i zewnętrzne tarasy układają się w czytelną całość, gotową na rytm codzienności.
Światło, głębia okien i materia betonu
nowoczesne technologie
W detalu fasady najważniejsza staje się praca światła. Głębokie ościeża rysują wyraźny cień, dzięki czemu elewacja zyskuje plastyczność i zmienia się w ciągu dnia – od miękkiej poświaty poranka po mocniejsze kontrasty popołudnia. Jasny beton architektoniczny działa jak reflektor: rozprasza światło, podbija jego jakość i sprawia, że wnętrza wydają się jaśniejsze oraz bardziej „otwarte”. Ciemniejsza stolarka okienna podkreśla modułowość kompozycji i nadaje fasadzie precyzyjny, techniczny sznyt, bez utraty domowego charakteru. Zastosowana głębia okien to także funkcjonalność: tworzy naturalną strefę buforową, zwiększa poczucie prywatności i pozwala na wygodniejsze aranżacje wewnątrz (np. siedziska przy oknie, miejsca na rośliny, miękkie wnęki).
Architektura nie próbuje krzyczeć formą – zamiast tego buduje atmosferę: spokojną, uporządkowaną i bliską naturze, gdzie światło staje się codziennym materiałem mieszkania.
Zastosowana głębia okien to także funkcjonalność: tworzy naturalną strefę buforową, zwiększa poczucie prywatności i pozwala na wygodniejsze aranżacje wewnątrz (np. siedziska przy oknie, miejsca na rośliny, miękkie wnęki). Architektura nie próbuje krzyczeć formą – zamiast tego buduje atmosferę: spokojną, uporządkowaną i bliską naturze, gdzie światło staje się codziennym materiałem mieszkania.
Światło, głębia okien i materia betonu
Świat przez okno widziany
W detalu fasady najważniejsza staje się praca światła. Głębokie ościeża rysują wyraźny cień, dzięki czemu elewacja zyskuje plastyczność i zmienia się w ciągu dnia – od miękkiej poświaty poranka po mocniejsze kontrasty popołudnia. Jasny beton architektoniczny działa jak reflektor: rozprasza światło, podbija jego jakość i sprawia, że wnętrza wydają się jaśniejsze oraz bardziej „otwarte”. Ciemniejsza stolarka okienna podkreśla modułowość kompozycji i nadaje fasadzie precyzyjny, techniczny sznyt, bez utraty domowego charakteru.
Duże przeszklenia stosowane świadomie dążą do tego aby nie tylko wprowadzić do mieszkań maksimum dziennego światła, ale kontrolować je w sposób komfortowy. Naturalne doświetlenie jest jednym z kluczowych czynników jakości mieszkania – wpływa na samopoczucie, rytm dnia, odbiór przestrzeni i postrzeganą wielkość wnętrz. W tym budynku okna nie są przypadkowo „rozrzucone” po elewacji; wynikają z modularności układów mieszkań i powtarzalnych osi konstrukcyjnych. Ta logika sprzyja efektywności realizacji, a jednocześnie ułatwia orientację – fasada czytelnie pokazuje, gdzie znajdują się strefy mieszkalne, a gdzie elementy komunikacji czy podziały między lokalami. Powtarzalność, jeśli jest dobrze zaprojektowana, nie musi oznaczać monotonii: wystarczy konsekwencja proporcji i dopracowany detal, by uzyskać architekturę spokojną, a jednocześnie wyrazistą.